تو با دوستانت از همه انس گیرنده تری و برطزف کننده نیازهای توکل کنندگانی ؛بر اسرار پنهانشان آگاه و به آنچه در دل دارند آشنایی ،و از دیدگاه های آنان با خبر؛و رازشان نزد تو آشکار و دلهایشان در حسرت دیدارتو داغدار است ،اگر تنهایی و غربت به وحشتشان اندازد یاد تو آرامشان می کند ، اگر مصیبت ها بر آنان فرود آید ، به تو پناه می برند، و روی به درگاه تو دارند ، زیرا می دانند که سررشته کار ها به دست توست و همه ی کارها از خواست تو نشات می گیرد .

اگر برای خواستن درمانده شوم ، یا راه پرسیدن را ندانم تو مرا به اصلاح کارم راهنمایی فرما و جانم را به آنچه مایه رستگاری من است هدایت کن ، که چنین کاری از راهنمایی تو بدور و از کفایت های تو ناشناخته نیست .خدایا مرا با بخشش خود بپذیر و با عدل خویش ، با من رفتار مکن ..

نهج البلاغه (خطبه 227 )

 بالش را گرفت و او را نجات داد ، آن شب زلزله ای قراربود آن شهررا ویران کند

 اما نکرد....

ناجی آن شهر آن کودک بود

 و کسی هم نمی دانست .....

آن قدراز این ناجی ها داریم و کسی نمی داند .....

التماس دعا

یا حق